"Παραμονή Χριστούγεννα", Χριστουγεννιάτικο διήγημα του Φώτη Κόντογλου

Κρύο τάντανο έκανε, παραμονή Χριστούγεννα. Ο αγέρας σα να ’τανε κρύα φωτιά κι έκαιγε. Μα ο κόσμος ήτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Είχε βραδιάσει κι ανάψανε τα φανάρια με το πετρόλαδο. Τα μαγαζιά στο τσαρσί φεγγοβολούσανε, γεμάτα απ᾿ όλα τα καλά. Ο κόσμος μπαινόβγαινε και ψώνιζε· από το ’να το μαγαζί έβγαινε, στ᾿ άλλο έμπαινε. Κι όλοι χαιρετιόντανε και κουβεντιάζανε με γέλια, με χαρές.

Έτγκαρ Κέρετ, "Το κορίτσι στο ψυγείο"

Η siggrafi σάς συστήνει σήμερα τον Ισραηλινό διηγηματογράφο Έτγκαρ Κέρετ. Γεννήθηκε το 1967 στο Τελ Αβίβ και αποτελεί αναμφίβολα τον σημαντικότερο συγγραφέα της νέας λογοτεχνικής γενιάς του Ισραήλ. O κριτικός Νισίμ Καλντερόν έγραψε ότι ο Κέρετ είναι «ο Άμος Oζ της γενιάς του». Το βιβλίο του "Missing Kissinger" έχει συμπεριληφθεί στα δεκαπέντε σημαντικότερα ισραηλινά βιβλία όλων των εποχών. Έχει λάβει το Πρωθυπουργικό Βραβείο για τη Λογοτεχνία και το Κινηματογραφικό Βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού. O Έτγκαρ Κέρετ διδάσκει στην Κινηματογραφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ. Oι μεταφράσεις των βιβλίων του ανά τον κόσμο έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές.

Πάσχα στα πέλαγα - πασχαλινό διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα

Το Πάσχα που θα κάνουν καταμεσής του πελάγους  οι επιβάτες και το πλήρωμα του καραβιού σ' αυτό το όμορφο πασχαλινό μικροδιήγημα του Α. Καρκαβίτσα, μακριά από τους δικούς τους, αλειτούργητοι και αμετάλαβοι, έχει αρκετές ομοιότητες με το φετινό ιδιαίτερο Πάσχα που καλούμαστε να κάνουμε όλοι και όλες μας, λόγω του κορωνοϊού, στα σπίτια μας. Έχει όμως και μία λεπτή διαφορά, μία αντίθεση, η οποία εντοπίζεται στις ευχές που ανταλλάσσει ο καπετάνιος με τους επιβάτες και τους ναύτες του. Διαβάστε το και θα καταλάβετε.

Saint Demetrius in London

Ξημέρωνε 26η Οκτωβρίου, ξημέρωνε η γιορτή του. Μα είχε βαριά καρδιά. Για πρώτη φορά δεν θα τη γιόρταζε στην αγαπημένη του Θεσσαλονίκη, που πανηγύριζε τον πολιούχο Άγιό της. Ξένος σε ξένη χώρα, μόνος σαν ιππόκαμπος σε φουσκοθαλασσιά, στριφογύριζε συνεχώς στο κρεβάτι του μήπως και καταφέρει να κλείσει λίγο τα μάτια του, να ξεκουράσει το σώμα και την ψυχή του.

Συμπλήρωνε δυο μήνες χωρίς ούτε μία μέρα άδειας. Δώδεκα ώρες στη δουλειά κάθε μέρα, εργάτης στους βρετανικούς σιδηροδρόμους, είχε εξουθενωθεί. Ο ύπνος ήταν το μόνο του παυσίλυπο, αλλά τελευταία δύσκολα έκανε την εμφάνισή του.

Αστυνομική λογοτεχνία: 2 εξαιρετικά βιβλία του Αντρέα Καμιλλέρι που αξίζει να διαβάσετε

Το ιστολόγιο siggrafi προτείνει σήμερα δύο εξαιρετικά βιβλία αστυνομικής λογοτεχνίας που έχει γράψει ο διάσημος Ιταλός συγγραφέας Αντρέα Καμιλλέρι. Έχω μιλήσει για τον σπουδαίο αυτό Ιταλό συγγραφέα σε σχετικό αφιέρωμα στη ραδιοφωνική μου εκπομπή, οπότε θα αποφύγω τον μηρυκασμό και δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες από τη ζωή του. Όσοι επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα για τη ζωή του μπορείτε άλλωστε να βρείτε εύκολα πληροφορίες στο διαδίκτυο.

Ως υποστηρικτής της μικρής φόρμας, προτείνω πρώτα μία συλλογή διηγημάτων του Καμιλλέρι. Για να αποζημιώσω όμως και όσους αγαπάνε τη μεγάλη φόρμα, προτείνω στη συνέχεια και ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά του.

Διηγήματα

Το πρώτο μου Πάσχα - Γρηγόριος Ξενόπουλος

Aυτές τις ημέρες ξαναγυρίζω πάντα στα παιδικά μου χρόνια. Kαι θυμάμαι τις θαυμάσιες εκείνες γιορτές που χαιρόμουν στην πατρίδα μου, όταν ήμουν μικρό αμέριμνο παιδί κι είχα τους καλούς μου γονείς να με φροντίζουν και να μ’ οδηγούν σε όλα. Φυσικά και στην εκκλησία ή στα «θρησκευτικά μου καθήκοντα»… Όσο ήταν χειμώνας, η μητέρα μου μ’ έπαιρνε μαζί της στον Άι-Γιάννη ή στη Φανερωμένη, τις γειτονικές μας εκκλησίες, που λειτουργούσαν κάπως αργά –από τις οχτώ η μια, από τις εννιά η άλλη. Mα όταν έμπαινε η άνοιξη, που μπορούσα να ξυπνώ και να βγαίνω πιο πρωί, ο πατέρας μου μ’ έπαιρνε στην Eπισκοπιανή ή στον Άγιο Xαράλαμπο, εξοχικές εκκλησίτσες αυτές, σ’ ένα ωραίο παραθαλάσσιο προάστιο, που λειτουργούσαν από τις επτά. Mετά τη λειτουργία, κάναμε κι έναν ωραίο περίπατο στους Kήπους και γυρίζαμε λιγάκι κουρασμένοι μα πολύ ευχαριστημένοι κι οι δυο.

Η τελευταία άγνωστη επιστολή του Θερβάντες, ο Δον Κιχώτης και η Ναυμαχία της Ναυπάκτου

Πριν από ακριβώς 446 χρόνια, στις 7 Οκτωβρίου του 1571, έγινε η σημαντικότατη "Ναυμαχία της Ναυπάκτου". Γιατί ο Δον Κιχώτης δεν θα υπήρχε χωρίς τη συγκεκριμένη ναυμαχία; Πώς σχετίζεται ο Θερβάντες με αυτή; Ποια είναι η τελευταία, άγνωστη μέχρι σήμερα, επιστολή του; Πότε την έγραψε και σε ποιον την απέστειλε; Και κυρίως: πώς καταφέρνει ένα κείμενο να δίνει απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα και ταυτόχρονα να αποτελεί ένα αληθινό υπόδειγμα Δημιουργικής Γραφής;

Διαβάστε με ένα "κλικ" εδώ, ή στην πιο πάνω εικόνα, το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα του έγκριτου φιλόλογου και συγγραφέα Δημήτρη Βλάχου στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού "δίοδος" (τ. 12, Ιούλιος 2017, σσ. 13-19)και θα τα μάθετε όλα. 

Γιώργος Σκαμπαρδώνης: υπερσυμπυκνωμένο σεμινάριο για το διήγημα

Ο Θεσσαλονικιός συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης δεν χρειάζεται, νομίζω, συστάσεις. Είναι ένας από τους κορυφαίους διηγηματογράφους μας (έχει βραβευθεί με το κρατικό βραβείο λογοτεχνίας το 1993 για τη συλλογή διηγημάτων του "Η στενωπός των υφασμάτων", με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω το 2004 για τη συλλογή διηγημάτων του "Επί ψύλλου κρεμάμενος", το 2010 έλαβε το Βραβείο Ιδρύματος Μπότση, ενώ το 2012 το Βραβείο "Πέτρος Χάρης" της Ακαδημίας Αθηνών για την ομολογουμένως εξαιρετική συλλογή διηγημάτων του "Περιπολών περί πολλών τυρβάζω"), και προσωπικά τον θεωρώ μέγα δάσκαλο του διηγήματος.

Φωτογραφία από την εκδήλωση

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Σκαμπαρδώνης παραδίδει μέσα σε 17 μόλις λεπτά (στο τέλος μιας εκδήλωσης παρουσίασης της συλλογής διηγημάτων του "Μεταξύ σφύρας και Αλιάκμονος", το 2009 στον Ιανό της Αθήνας), ένα υπερσυμπυκνωμένο σεμινάριο...