Κυριακή, 10 Μαΐου 2020

Τοστ (ποίημα) - στη γιορτή της μητέρας

Κάθε πρωί

τύλιγες την αγάπη σου μέσα σε αλουμινόχαρτο

και σε μια μικρή σακούλα νάιλον.

Αγάπη που ξετύλιγα λαίμαργα και μ’ έτρεφε

όταν μ' έπιανε πείνα στο σχολείο.

Ποτέ σου δε με άφησες μόνο μου.

Ήσουνα καθημερινά μέσα στην τσάντα μου

κρυμμένη στο αλουμινόχαρτο του τοστ, μαμά.




© 2016 - Από την ανέκδοτη συλλογή μου "Παιδικές αναμνήσεις"



Σάββατο, 18 Απριλίου 2020

Πάσχα στα πέλαγα - πασχαλινό διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα

Το Πάσχα που θα κάνουν καταμεσής του πελάγους  οι επιβάτες και το πλήρωμα του καραβιού σ' αυτό το όμορφο πασχαλινό μικροδιήγημα του Α. Καρκαβίτσα, μακριά από τους δικούς τους, αλειτούργητοι και αμετάλαβοι, έχει αρκετές ομοιότητες με το φετινό ιδιαίτερο Πάσχα που καλούμαστε να κάνουμε όλοι και όλες μας, λόγω του κορωνοϊού, στα σπίτια μαςΈχει όμως και μία λεπτή διαφορά, μία αντίθεση, η οποία εντοπίζεται στις ευχές που ανταλλάσσει ο καπετάνιος με τους επιβάτες και τους ναύτες του. Διαβάστε το και θα καταλάβετε.


Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

Saint Demetrius in London

Ξημέρωνε 26η Οκτωβρίου. Ξημέρωνε η γιορτή του. Μα για πρώτη φορά δεν θα τη γιόρταζε στην αγαπημένη του Θεσσαλονίκη, που πανηγύριζε τον πολιούχο Άγιό της, κι είχε βαριά καρδιά. Ξένος σε ξένη χώρα, μόνος σαν ιππόκαμπος σε φουσκοθαλασσιά, στριφογύριζε συνεχώς στο κρεβάτι του μήπως και κατάφερνε τελικά να κλείσει λίγο τα μάτια, να ξεκουράσει το σώμα και την ψυχή του.

Συμπλήρωνε δυο μήνες χωρίς ούτε μία μέρα άδεια. Δώδεκα ώρες στη δουλειά κάθε μέρα, εργάτης στους αγγλικούς σιδηροδρόμους, είχε εξουθενωθεί. Ο ύπνος ήταν το μόνο παυσίλυπο που του είχε απομείνει, αλλά τελευταία δύσκολα έκανε την εμφάνισή του.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Αστυνομική λογοτεχνία: 2 εξαιρετικά βιβλία του Αντρέα Καμιλλέρι που αξίζει να διαβάσετε

Το ιστολόγιο siggrafi προτείνει σήμερα δύο εξαιρετικά βιβλία αστυνομικής λογοτεχνίας που έχει γράψει ο διάσημος Ιταλός συγγραφέας Αντρέα Καμιλλέρι. Έχω μιλήσει για τον σπουδαίο αυτό Ιταλό συγγραφέα σε σχετικό αφιέρωμα στη ραδιοφωνική μου εκπομπή, οπότε θα αποφύγω τον μηρυκασμό και δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες από τη ζωή του. Όσοι επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα για τη ζωή του μπορείτε άλλωστε να βρείτε εύκολα πληροφορίες στο διαδίκτυο.


Ως υποστηρικτής της μικρής φόρμας, προτείνω πρώτα μία συλλογή διηγημάτων του Καμιλλέρι. Για να αποζημιώσω όμως και όσους αγαπάνε τη μεγάλη φόρμα, προτείνω στη συνέχεια και ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά του.


Διηγήματα





Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

"Μήνυμα σε μπουκάλι" - εκδόθηκε το ψηφιακό βιβλίο, κατεβάστε το δωρεάν

Αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες του ιστολογίου siggrafi, με χαρά σας ενημερώνω ότι εκδόθηκε από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη το ψηφιακό βιβλίο "Μήνυμα σε μπουκάλι" που περιέχει τα 50 μικροδιηγήματα τα οποία ξεχώρισαν στον αντίστοιχο διαγωνισμό του περιοδικού Fractal και της Ανοικτής Βιβλιοθήκης.


Υπενθυμίζω, για όλους τους καλούς φίλους και όλες τις καλές φίλες που είχατε εκδηλώσει το ενδιαφέρον να το διαβάσετε όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα, ότι στο βιβλίο θα βρείτε και το μικροδιήγημα μου "Ο τελευταίος(;)" που κατέλαβε την 7η θέση. Αξίζει βέβαια να διαβάσετε και τα 50 διηγήματα αυτού του βιβλίου: όλα τους, άλλο περισσότερο και άλλο λιγότερο, έχουν "κάτι"... Αυτό το "κάτι" που έκανε τους 5 σπουδαίους Έλληνες συγγραφείς και κριτές του διαγωνισμού (Βασίλη Βασιλικό, Ελένη Γκίκα, Μάνο Κοντολέων, Δημήτρη Σωτάκη και Γιάννη Φαρσάρη) να τα ξεχωρίσουν ανάμεσα στα 1267 μικροδιηγήματα που υποβλήθηκαν συνολικά. 

Για να μεταφερθείτε στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη και να κατεβάσετε (δωρεάν) το βιβλίο σε μορφή PDF κάντε "κλικ" είτε στην παραπάνω φωτογραφία με το εξώφυλλο του βιβλίου, είτε στο παρακάτω εικονίδιο: 


Καλή σας ανάγνωση!

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Το πρώτο μου Πάσχα - Γρηγόριος Ξενόπουλος

Aυτές τις ημέρες ξαναγυρίζω πάντα στα παιδικά μου χρόνια. Kαι θυμάμαι τις θαυμάσιες εκείνες γιορτές που χαιρόμουν στην πατρίδα μου, όταν ήμουν μικρό αμέριμνο παιδί κι είχα τους καλούς μου γονείς να με φροντίζουν και να μ’ οδηγούν σε όλα. Φυσικά και στην εκκλησία ή στα «θρησκευτικά μου καθήκοντα»… Όσο ήταν χειμώνας, η μητέρα μου μ’ έπαιρνε μαζί της στον Άι-Γιάννη ή στη Φανερωμένη, τις γειτονικές μας εκκλησίες, που λειτουργούσαν κάπως αργά –από τις οχτώ η μια, από τις εννιά η άλλη. Mα όταν έμπαινε η άνοιξη, που μπορούσα να ξυπνώ και να βγαίνω πιο πρωί, ο πατέρας μου μ’ έπαιρνε στην Eπισκοπιανή ή στον Άγιο Xαράλαμπο, εξοχικές εκκλησίτσες αυτές, σ’ ένα ωραίο παραθαλάσσιο προάστιο, που λειτουργούσαν από τις επτά. Mετά τη λειτουργία, κάναμε κι έναν ωραίο περίπατο στους Kήπους και γυρίζαμε λιγάκι κουρασμένοι μα πολύ ευχαριστημένοι κι οι δυο.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

"Η Σαρακοστή", διήγημα

Η καημένη η θεια-Μαργαρώ κάπου θα βρίσκεται εκεί ψηλά τώρα, στον παράδεισο που τόσο πολύ πίστευε, παρέα με τ΄ αγγελάκια, στα «χρυσά τα σύννεφα», κοντά στήν κυρά την Παναγία και όλους τους Αγίους που θυμιάτιζε και μνημόνευε με τόσες μετάνοιες κάθε απόβραδο μπροστά στο εικονοστάσι και προσκυνούσε με τρίδιπλες μετάνοιες στη μικρή ενοριακή της εκκλησιά. Κι όμως, δεν το ‘λπιζε να πάει κι έλεγε:
«Κολάζεται κανένας, γιε μου! Κολάζεται και δεν το καταλαβαίνει! Γι΄ αυτό, δεν πρέπει κανένας να ολιγωρεί και να κάνει τα πρεπούμενα. Εκείνα που μας έχουνε μάθει οι πατεράδες μας και που ξέρανε οι παλιοί».

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

"Η αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη από το ΚΘΒΕ - κριτική παράστασης

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος συνεχίζει και το 2018 στη Θεσσαλονίκη την παρουσίαση της θεατρικής παράστασης "Η αυλή των θαυμάτων", του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στη Μονή Λαζαριστών - Σκηνή Σωκράτης Καραντινός. Παρακολούθησα πρόσφατα τη συγκεκριμένη παράσταση και παρακάτω αναφέρομαι στα θετικά και στα αρνητικά της, έτσι τουλάχιστον όπως εγώ τα βίωσα. Επειδή η θεατρική γραφή αποτελεί κι αυτή κομμάτι του επιστητού αυτού του ιστολογίου, ως μέρος της Δημιουργικής γραφής, εστιάζω περισσότερο στο κείμενο του Ιάκωβου Καμπανέλλη όπως αυτό παρουσιάζεται από το ΚΘΒΕ.

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Καλές γιορτές από τη siggrafi, μ' ένα κείμενο αφιερωμένο στα Χριστούγεννα


Πού ο Χριστός γεννάται;
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίστηκε με στολίδια χρυσά και ασημένια, φωτάκια και πολύχρωμα λαμπιόνια, βαμβακερές νιφάδες χιονιού, χρυσόσκονη και ασημόσκονη, κορδέλες και γιρλάντες, αλυσιδίτσες με μικροσκοπικές γυάλινες χάντρες - κόκκινες, ασημένιες, χρυσές και γαλαζοπράσινες, χρυσά τύμπανα και καμπανάκια, ξύλινα λυχνάρια και κεράκια, καραβάκια γυάλινα και έλατα μινιατούρες, στρουμπουλά αγγελάκια με χρυσές σάλπιγγες, τρομπέτες, κιθάρες και άρπες, αγιοβασιλάκια με τις κατακόκκινες στολές και τις κατάμαυρες μπότες τους, ξύλινα στρατιωτάκια με παντελόνια ολόλευκα και σακάκια αιμάτινα με γυαλιστερά εβένινα κουμπιά, πλούσια δώρα τυλιγμένα με φανταχτερά χαρτιά περιτυλίγματος κάτω στη βάση του, και ψηλά, πάνω στην κορυφή του, με το πιο σημαντικό: ένα μεγάλο λαμπερό αστέρι, να φωτίζει σαν φάρος περίλαμπρος τον δρόμο που οδηγεί στον νεογέννητο Βασιλιά του κόσμου, στη Βηθλεέμ της καρδιά μας.

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Η συγγραφέας του βραβευμένου "Το πνεύμα του λιονταριού" αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται...

Γνώρισα την Αλεξάνδρα Κλιάφα στα τέλη του 2012. Συμμετείχαμε στο τελευταίο εξ αποστάσεως σεμινάριο επιμέλειας και διόρθωσης κειμένων που διοργάνωσε το ΕΚΕΒΙ, με δασκάλα μας την έμπειρη Ελένη Κεχαγιόγλου. Λίγες μόνο μέρες μετά την ολοκλήρωση του τρίμηνου σεμιναρίου μας, ο τότε αναπληρωτής υπουργός πολιτισμού Κώστας Τζαβάρας αποφάσισε η κρατική πολιτική για το βιβλίο να περάσει στα χέρια της Διεύθυνσης Γραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού και έκλεισε το ΕΚΕΒΙ. Την περίοδο εκείνη, ούτε "Το πνεύμα του λιονταριού" υπήρχε στην σκέψη της Αλεξάνδρας ούτε το ιστολόγιο siggrafi στη δική μου.
Μέσα στα πέντε χρόνια που έχουν περάσει από το 2012, η Αλεξάνδρα έγραψε και εξέδωσε το πετυχημένο βιβλίο της "Το πνεύμα του λιονταριού" κι εγώ ξεκίνησα τη λειτουργία του παρόντος ιστολογίου. Το σημαντικότερο είναι, όμως, ότι εδραιώθηκε η φιλία μας. Και σήμερα, έχω τη χαρά και την τιμή να υποδέχομαι και να φιλοξενώ στην πρώτη μου συνέντευξη εδώ στη siggrafi όχι μόνο μια πολύ ταλαντούχο συγγραφέα, αλλά και μια πολύ καλή μου φίλη.

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Πώς οι ιστορίες αλλάζουν τον κόσμο (από την ταινία "Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι")

Σε όσους μάς αρέσει να διαβάζουμε, να γράφουμε, ή να παρακολουθούμε να ζωντανεύουν στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη ιστορίες, τα λόγια που παρατίθενται στη συνέχεια, από την εξαιρετική ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι», μας αποκαλύπτουν κάτι σημαντικό: με ποιον τρόπο οι ωραίες ιστορίες κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο. Αλλά και γιατί μας αρέσει να τις γράφουμε, να τις διαβάζουμε, ή να τις παρακολουθούμε οπτικοποιημένες.
Το προσεγμένο σενάριο της ταινίας κρύβει αρκετά "διαμαντάκια" στους διαλόγους του, που ξεφεύγουν από τη λογική της απλής ατάκας και θυμίζουν αποφθέγματα. Το σημείο που μας ενδιαφέρει προέρχεται από το διάλογο μεταξύ του Ιωάννη Βαρβάκη και του Ρώσου υπηρέτη του κατά τη διάρκεια της πρώτης βαρκάδας τους στην Κασπία Θάλασσα - τη μεγαλύτερη λίμνη της γης. Και είναι ο υπηρέτης του αυτός που αναφέρει στον Βαρβάκη όσα ακολουθούν.

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Περί συγγραφικής επιτυχίας

Στη σημερινή δημοσίευσή μου στο ιστολόγιο δημιουργικής γραφής siggrafi, προσπαθώ να ψηλαφίσω την έννοια της συγγραφικής επιτυχίας και να αναφέρω κάποιες πτυχές της που πιστεύω ότι αφορούν όλους όσοι ασχολούμαστε με τη συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων.
Τη λέξη "επιτυχία" όταν αναφερόμαστε στη λογοτεχνική συγγραφή, ή σε οποιαδήποτε άλλη τέχνη, καλό είναι να τη βάζουμε καταρχάς σε εισαγωγικά. Κι αυτό γιατί κρύβει έναν υποκειμενισμό μέσα της, έχει διαφορετικό νόημα για τον καθένα μας.

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Το "Όχι" του Ντίνου Χριστιανόπουλου και ο Μπομπ Ντίλαν - περί λογοτεχνικών βραβείων και επιτυχίας

Ανακοινώθηκαν πρόσφατα τα μεγάλα διεθνή λογοτεχνικά βραβεία Νόμπελ και Μπούκερ. Το πρώτο πήγε στον Βρετανό ιαπωνικής καταγωγής Καζούο Ισιγκούρο και το δεύτερο στον Αμερικανό Τζορτζ Σόντερς. Λίγο-πολύ στο μυαλό όλων μας, τα δύο αυτά κορυφαία βραβεία συνδέονται με την απόλυτη συγγραφική επιτυχία. Για την ακρίβεια, αποτελούν το επιστέγασμα της επιτυχίας ενός συγγραφέα, την κορυφαία απόδειξη της παγκόσμιας αναγνώρισης του ταλέντου και του έργου του.
Φωτογραφία - στιγμιότυπο από το βίντεο που ακολουθεί
Στον αντίποδα των παραπάνω σκέψεων και ενάντια σε κάθε είδους βράβευση, συναντάμε το αιχμηρό μανιφέστο "Εναντίον" του Θεσσαλονικιού λογοτέχνη Ντίνου Χριστιανόπουλου. Με αυτό εξέφρασε περίτρανα το δικό του μεγάλο "Όχι" (για να είμαστε και επίκαιροι) σε κάθε είδους υποδούλωση ή εξάρτηση.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Κριτική προσέγγιση στο δημοσίευμα του Δημήτρη Βλάχου "Η τελευταία άγνωστη επιστολή του Μιγκέλ ντε Θερβάντες..."

Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκα στο κείμενο του Δημήτρη Βλάχου "Η τελευταία άγνωστη επιστολή του Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέρδα, συγγραφέα του Δον Κιχότη". Ελπίζω να βρήκατε το χρόνο να το διαβάσετε και να το ευχαριστηθείτε. Στη συνέχεια, όπως είχα υποσχεθεί, θα κάνω μία σύντομη κριτική προσέγγιση στο συγκεκριμένο κείμενο, αναφέροντας τις σκέψεις που μου γέννησε όταν το πρωτοδιάβασα.

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Η τελευταία άγνωστη επιστολή του Θερβάντες, ο Δον Κιχώτης και η Ναυμαχία της Ναυπάκτου

Πριν από ακριβώς 446 χρόνια, στις 7 Οκτωβρίου του 1571, έγινε η σημαντικότατη "Ναυμαχία της Ναυπάκτου". Γιατί ο Δον Κιχώτης δεν θα υπήρχε χωρίς τη συγκεκριμένη ναυμαχία; Πώς σχετίζεται ο Θερβάντες με αυτή; Ποια είναι η τελευταία, άγνωστη μέχρι σήμερα, επιστολή του; Πότε την έγραψε και σε ποιον την απέστειλε; Και κυρίως: πώς καταφέρνει ένα κείμενο να δίνει απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα και ταυτόχρονα να αποτελεί ένα αληθινό υπόδειγμα Δημιουργικής Γραφής;
Διαβάστε με ένα "κλικ" εδώ, ή στην πιο πάνω εικόνα, το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα του έγκριτου φιλόλογου και συγγραφέα Δημήτρη Βλάχου στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού "δίοδος" (τ. 12, Ιούλιος 2017, σσ. 13-19)και θα τα μάθετε όλα. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...